انواع خطوط مخابراتي
تاریخ : یکشنبه، 17 آبان، 1388
موضوع : شبکه


یکی از مهمترین نیاز های جوامع پیشرفته امروزی ارتباطات است. در چند سال اخیر با وجود رشد سریع شبکه ها و زیر ساختهای مخابراتی در ایران، هنوز هم نتوانسته نیاز های مشتریان را کامل برآورده کند. شاید برایتان جالب باشد که بدانید چطور این خطوط مخابراتی مثل تلفن، اینترنت، شبکه های خصوصی شرکتها و بانک ها کار می کند! در این مقاله سعی ما بر این است که هر چند مختصر شما را با انواع سرویس های مخابراتی آشنا کنیم.

PSTN: منظور از آن شبکه مخابراتي عمومي مي باشد. (Public Switched Telephone Network)

خطوط آنالوگ معمولي: منظور از اين خطوط همان خطوط تلفني معمولي مي باشد. نرخ انتقال Data توسط اين خطوط حداکثر 33.6 Kb/s مي باشد. استفاده از اين خطوط براي اتصال به اينترنت در کشورمان بسيار رايج مي باشد.

T1: نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در آمريکا و کانادا ارائه مي شود. بر روي هر خط T1 تعداد 24 خط تلفن معمولي شبيه سازي مي شود. هر خط T1 مي تواند حامل 1.5 MB/s پهناي باند باشد.

E1: نام خطوط مخابراتي مخصوصي است که در اروپا و همچنين ايران ارائه مي شود. بر روي هر خط E1 تعداد 30 خط تلفن معمولي شبيه سازي مي شود. هر خط E1 مي تواند حامل 2 MB/s پهناي باند باشد. خطوط E1 نمي توانند همزمان هم Dialin باشند و هم Dialout.  (ادامه متن کلیک کنید)




ISDN: اساس طراحي تکنولوژي ISDN به اواسط دهه 80 ميلادي باز ميگردد که بر اساس يک شبکه کاملا ديجيتال پي ريزي شده است .در حقيقت تلاشي براي جايگزيني سيستم تلفني آنالوگ با ديجيتال بود که علاوه بر داده هاي صوتي ، داده هاي ديجيتال را به خوبي پشتيباني کند. به اين معني که انتقال صوت در اين نوع شبکه ها به صورت ديجيتال مي باشد . در اين سيستم صوت ابتدا به داده ها ي ديجيتال تبديل شده و سپس انتقال مي يابد .
ISDN به دو شاخه اصلي تقسيم مي شود . N-ISDN و B-ISDN . B-Isdn بر تکنولوژي ATM استوار است که شبکه اي با پهناي باند بالا براي انتقال داده مي باشد که اکثر BACKBONE هاي جهان از اين نوع شبکه براي انتقال داده استفاده مي کنند ( از جمله شبکه ديتا ايران ) .
نوع ديگر B-ISDN يا ISDN با پهناي باند پايين است که براي استفاده هاي شخصي طراحي شده است . در
N-ISDN دو استاندارد مهم وجود دارد. BRI و PRI . نوع PRI براي ارتباط مراکز تلفن خصوصي (PBX ) ها با مراکز تلفن محلي طراحي شده است . E1 يکي از زير مجموعه هاي PRI است که امروزه استفاده زيادي دارد . E1 شامل سي کانال حامل (B-Channel ) و يک کانال براي سيگنالينگ ( D-Channel) ميباشد که هر کدام 64Kbps پهناي باند دارند .
بعد از سال 94 ميلادي و با توجه به گسترش ايتنرنت ، از PRI ISDN ها براي ارتباط ISP ها با شبکه PSTN استفاده شد که باعث بالا رفتن تقاضا براي اين سرويس شد. همچنانکه در ايران نيز ISP هايي که خدمات خود را با خطوط E1 ارايه مي کنند روز به روز در حال گسترش است .
نوع ديگر ISDN، BRIاست( نوعي که در کيش از آن استفاده شده ) که براي کاربران نهايي طراحي شده است. اين استاندارد دو کانال حامل 64Kbps و يک کانال براي سيگنالينگ با پهناي باند 16kbps را در اختيار مشترک قرار مي دهد .اين پهناي باند در اواسط دهه 80 میلادی که اينترنت کاربران مخصوصي داشت و سرويسهاي امروزي همچون HTTP ، MultiMedia ، Voip و .... به وجود نيامده بود ، مورد نياز نبود همچنين براي مشترکين عادي تلفن نيز وجود يک ارتباط کاملا ديجيتال چندان تفاوتي با سيستمهاي آنالوگ فعلي نداشت و به همين جهت صرف هزينه هاي اضافي براي اين سرويس از سوي کاربران بي دليل بود و به همين جهت اين تکنولوژي استقبال چنداني نشد . تنها در اوايل دهه 90 بود که براي مدت کوتاهي مشترکين ISDN افزايش يافتند . پس از سال 95 نيز با وجود تکنولوژيهايي با سرعتهاي بسيار بالاتر مانند ADSL که سرعتي حدود8Mb/s براي دريافت و 640Kb/s را براي دريافت با هزينه کمتر از ISDN در اختيار مشترکين قرار ميدهد ، انتخاب ISDN از سوي کاربران عاقلانه نبود.
در حقيقت مي توان گفت کهISDN BRI تکنولوژي بود که در زماني به وجود آمد که نيازي به آن نبود و زماني که به آن نياز احساس مي شد ، با تکنولوژيهاي جديد تري که سرعت بالاتر و قيمت بيشتر داشتند جايگزين شده بود .

Leased Line يا Digital Subscriber Line يا DSL : خطي است که بصورت نقطه به نقطه دو محل را به يکديگر متصل مي کند که از آن براي تبادل Data استفاده مي شود. اين خط داراي سرعت بالايي براي انتقال Data است. نکته قابل توجه اين که در دو سر خط Leased بايد مودمهاي مخصوصي قرار داد.

خط Asynchronous Digital Subscriber Line يا ADSL : همانند خطوط DSL بوده با اين تفاوت که سرعت انتقال اطلاعات آن بيشتر است.

 ATM: مخفف کلمه "Asyncronous Transfer Mode" است. بيشتر مردم ATM را با مخفف Automatic Teller Machine مي شناسند (همان دستگاه هايي که براي دريافت پول و بدون نياز به حضور در بانک از آنها استفاده مي شود). در دنياي کامپيوتر، ATM معني ديگري مي دهد. Asycronous Transfer Mode يک تکنولوژي شبکه است براي انتقال داده ها در بسته هاي مساوي. ATM از بسته هاي 53 بايتي (5 بايت براي آدرس دهي و 48 بايت براي انتقال داده ها) استفاده مي کند. اين بسته هاي بسيار کوچک مي توانند از طريق سويچ هاي ATM و در سرعت بيش از 600 مگابيت در ثانيه انتقال يابند. اين تکنولوژي براي انتقال تمام اشکال رسانه اي از تصاوير گرافيکي تا ويديو هاي پر حجم طراحي شده است. از آنجا که بسته هاي انتقالي، بسيار کوچک طراحي شده اند، فايل هاي انتقالي از طريق ATM مي توانند با حجم بالا از طريق يک خط ارتباطي انتقال پيدا کنند، بدون آنکه تمام حجم پهناي باند گرفته شود. اين روش به سرويس دهندگان اينترنت (ISP) ها اجازه مي دهد که به هر کاربر حجم کوچکي از پهناي باند اختصاص بدهند. اگرچه اين ممکن است به نظر نکته اي منفي براي کاربران اينترنت بيايد، اما در واقع باعث افزايش سرعت اتصال به اينترنت براي تمام کاربران خواهد شد.







منبع این مقاله : سینا کامپیوتر
http://www.sinacomputer.ir

آدرس این مطلب :


INP_Nuke © IranNuke.com